Terug naar het basiskamp in de Amazones

Tegen de schemeringen van een nieuwe dag (ongeveer 4.30 uur), pakten we onze hangmatten, gedroogde shirts en tassen bijelkaar en doofden het vuur. Klaar om nog eens 10 kilometer heuvel op en af door de woeesternij te banen, terug naar het basiskamp.

In de ochtend uren is het minder heet, dus het tempo lag wat hoger. Absoluut weer slopend en vermoeiend, maar het is best wel gaaf om tot het uiterste van je kunnen te gaan en dat is dan ook absoluut gebeurd. Totaal kapot en doorweekt van zweet kwamen we bij het kamp aan. We stonken echt een uur in de wind en zagen eruit als woesterlingen, maar wel met een super trots gevoel.

Na een goede opfrissessie, schoven we in het restaurant aan tafel voor het ontbijt. Daar vertelden we andere toeristen en gidsen van onze tocht en er was veel aandacht omdat iedereen op het kamp op de hoogte was van de bizarre tocht die we ondernamen. Volgens Ivo waren er weinigen met zoveel lef en doorzettingskracht, dat was wel een super compliment!

Die dag heb ik het verder rustig gehouden. Voornamelijk lekker over het terrein gelopen. Ze hebben een super groot land aangekocht, dus er was genoeg te zien en even gechilled aan een zoetwatermeertje. Ze hebben oa prachtige bloemenpaden gemaakt waar je uren in kan lopen.

Een van de vele prachtige orchideen

Ook zag ik bij terugkomst naar mijn bungalow, opeens twee ara´s zitten. Die schenen vaker het kamp te bezoeken en waren niet zo schuw als eerdere versies die ik gezien had. Ze bleven zelfs braaf zitten toen ik foto?s begon te schieten. Wat een topvogels!!!

Twee prachtvogels!

In de avond gedineerd en wat gesnookerd met andere toeristen.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer